نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 07 مرداد 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(1)

انجمن ادبی الغدیرشهریار

نوشته شده در تاريخ شنبه 27 تیر 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(0)

انجمن الغدیر شهریار

استاد نخجوانی، شهرام درویش و آقای تفرشی

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 15 تیر 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(1)

شهرام درویش

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 15 تیر 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(0)

 

 

انجمن ادبی الغدیر شهریار

نوشته شده در تاريخ جمعه 12 تیر 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(0)

شهرام درویش

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 08 تیر 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(0)

پنجمین نشست هفتگی ، یکشنبه 7 / 4 / 1394

انجمن ادبی الغدیر شهریار

انجمن ادبی الغدیر شهریار

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 03 تیر 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(0)

 

 

تمام عرشیان بی تاب بی تاب

و یثرب هم ندارد لحظه ای خواب

 

ملایک صف به صف گشتند مهمان

یکایک  دست افشان  پایکوبان

 

و مشتی قاصدک در سینه پیغام

نشسته در حیاط و بر سر بام

 

و شب بوها  همه لب باز کردند

و خوشحالی خود ابراز کردند

 

در و دیوار هم در تاب و در تب

چه سری در دل خود دارد امشب؟

 

که جبرائیل  هم  از  اوج  افلاک

رسیده تا  زند بوسه بر این خاک

 

 

و رنگ ماه امشب زرد و زار  است

تو گویی ماه خود امشب شکار است

 

شکار  یوسفی  از  نسل زهرا

زلیخاوار  شد مجنون  و  شیدا

 

به زیبایی شمایل  چون  پیمبر

شکیباییش  هم  میراث  مادر

 

پدر هم که علی نامدار  است

شجاعت را هم از او  وامدار است

 

کریم است و تبارش دستگیرند

انیس مستمندان  و  فقیرند

 

صدف کوثر  پدر هم بوتراب است

حسن حقا که مروارید  ناب است

 

            شهرام درویش

 

نوشته شده در تاريخ شنبه 30 خرداد 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(2)

غزل درویش

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 25 خرداد 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(0)

نشست های انجمن ادبی الغدیر شهریار

استاد نخجوانی

استاد عباس علی انزابی

استاد حسن اسدی (شبدیز)

استاد فرهنگ

صابر سعدی پور

شهرام درویش

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 13 خرداد 1394 توسط darvish56 | ارسال نظر(1)

 

 

کوچ آفتاب

 

آفتاب از طرف آفاق زمین كوچيده است

لاجورد واژگان شولای شب پوشيده است

 

آن كه  بر پائيز دل نسپرده بوده از قضا

در بهاران جرعه هایی از وداع نوشيده است

 

مثل ابر از غصه ي آلاله ها خون گريه كرد

مثل چشمه هر  زمان از شور حق جوشيده است

 

سنت ديرين قلبش مهرورزي بود و بس

در زبان عشق هم نوآوري جوييده است

 

سايه سار درد واره منزل و ماواي او

واژه واژه حرفش از داغ همه شوريده است

 

آخر آن روز مبادا از فراسوي زمين

اتفاقش از دل سنگ زمان روييده  است

 

عارفی بود آفتاب و آينه حيران او

از كسوفش ساقه هاي ترد ما پوسيده است

 

مردمي همراه و همدل در سلوک راه حق

رهبر از آئينه ها شان  ناگهان كوچيده است

 

شهرام درویش

.: Weblog Themes By LoxBlog :.

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید