نوشته شده در تاريخ پنج‌شنبه 01 خرداد 1393 توسط darvish56 | ارسال نظر(1)

 

 

سمند راهواری

تازد و از او به جا ماند

غبار بر پهن دشتی تا که بنگارد از آن پیغمبران صلح

همان هایی که بر اقلیم مشتی شب زده

گامی نهند از نور و از باور

همان هایی که گاه حادثه

گامی فراتر می نهند از خود

که سینه هایشان

آماج تیر و ترکش دشمن شود شاید

درنگی افکند

بر تازش مشتی پلشت اهرمن باطن

شهرام درویش


.: Weblog Themes By LoxBlog :.

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید